 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Wat?
'Zijn er straten op El Hierro?', 'Als jullie met de auto naar België rijden, is er onderweg dan eigenlijk iets te zien?' of 'Hebt gij dat hemd dat ik voor u kocht al ooit gedragen?' zijn maar enkele van de vragen aan Marc Legendre waarop deze rubriek a.d.h.v. beelden een antwoord geeft.
Images
Curieus
Waar is de tijd van de dia-avonden? Het was schrikken en beven als je werd uitgenodigd bij vrienden die net terug waren van een lange reis want je kon er donder op zeggen dat na de vleesfondue de dia's volgden. Toch blijft elk fotoalbum een bron van vermaak omdat het iets vertelt over de mensen voor en achter de camera.
Het heeft voeten in de aarde gehad maar Marc Legendre gunt ons een blik in z'n fotoarchief. We moesten wel beloven dat hij zelf commentaar mag leveren.
Veel (kijk)plezier.
'Wat eten jullie zoal?'
Jaren geleden schreef Kati twee kookboekjes die verschenen bij The House of Books.
Eentje over tonijn en eentje over zalm. We zouden toen ook een boek maken over 'de Canarische keuken' maar nadat 'de verdelers' en 'de dienst promotie' daar hun zegje over deden, werd het project afgevoerd. Volgens deze specialisten was het kookboek over z'n hoogtepunt heen (!) en stelde de Canarische keuken sowieso weinig voor, was 'het publiek' daar niet in geïnteresseerd en konden we beter iets rond de Griekse keuken doen.
Soms hebben we geen zin om een discussie aan te gaan en zouden we willen zeggen: 'Kom eens af!'.
Op de foto een tomaat uit de tuin met een stukje geitenkaas van de moeder van de buurman en wat kruiden die je hier overal langs de weg of in je tuin vindt. more ...
Jaren geleden schreef Kati twee kookboekjes die verschenen bij The House of Books.
Eentje over tonijn en eentje over zalm. We zouden toen ook een boek maken over 'de Canarische keuken' maar nadat 'de verdelers' en 'de dienst promotie' daar hun zegje over deden, werd het project afgevoerd. Volgens deze specialisten was het kookboek over z'n hoogtepunt heen (!) en stelde de Canarische keuken sowieso weinig voor, was 'het publiek' daar niet in geïnteresseerd en konden we beter iets rond de Griekse keuken doen.
Soms hebben we geen zin om een discussie aan te gaan en zouden we willen zeggen: 'Kom eens af!'.
Op de foto een tomaat uit de tuin met een stukje geitenkaas van de moeder van de buurman en wat kruiden die je hier overal langs de weg of in je tuin vindt. more ...
Waarom? Daarom!
Een interessante mail bij de post, gisteren. David S. vraagt zich af waarom ik niet vaker naar België kom, om te signeren op de Boekenbeurs, bijvoorbeeld. Het antwoord op die vraag is op dit plaatje goed te zien, vind ik. more ...
Een interessante mail bij de post, gisteren. David S. vraagt zich af waarom ik niet vaker naar België kom, om te signeren op de Boekenbeurs, bijvoorbeeld. Het antwoord op die vraag is op dit plaatje goed te zien, vind ik. more ...
Het kiekenkot
Sinds ik het in m'n blog, of wat daarvoor doorgaat, over onze kippen had, krijg ik nogal wat mails van mensen die meer willen zien van ons kiekenkot. Nooit gedacht dat ik het daarover op mijn site zou hebben. Wat niet wil zeggen dat ik niet blij ben dat het niet de ganse tijd over strips moet gaan. more ...
Sinds ik het in m'n blog, of wat daarvoor doorgaat, over onze kippen had, krijg ik nogal wat mails van mensen die meer willen zien van ons kiekenkot. Nooit gedacht dat ik het daarover op mijn site zou hebben. Wat niet wil zeggen dat ik niet blij ben dat het niet de ganse tijd over strips moet gaan. more ...
De hemel
Onlangs leverde ik enkele foto's voor het booklet bij de nieuwe cd van Kris De Bruyne. Daar zaten een aantal 'luchten' bij.
Reactie van iemand in België: 'Sorry, maar die foto's zijn getruukt. Dat blauw en rood zijn geforceerd en da's lelijk'.
Eerlijk, er is met die foto's niets gebeurd. Ik kan het vaak zelf niet geloven, daarom grijp ik nog altijd naar m'n camera. Zoals vanmorgen.
more ...
Onlangs leverde ik enkele foto's voor het booklet bij de nieuwe cd van Kris De Bruyne. Daar zaten een aantal 'luchten' bij.
Reactie van iemand in België: 'Sorry, maar die foto's zijn getruukt. Dat blauw en rood zijn geforceerd en da's lelijk'.
Eerlijk, er is met die foto's niets gebeurd. Ik kan het vaak zelf niet geloven, daarom grijp ik nog altijd naar m'n camera. Zoals vanmorgen.
more ...
De Windbreker
De Windbreker, de stalen zeilboot waarmee wij op wereldreis vertrokken, is onderwerp van heel wat mythische verhalen.
De realiteit bestond vooral uit veel roest pikken en onder het motorblok liggen.
De boot woog 23 ton, was 15m lang en er stond een 20m hoge, houten mast op.
Geen knopjes om de zeilen te hijsen of het anker te lichten. Navigeren gebeurde met sleeplog en sextant. Dat waren nog eens tijden! more ...
De Windbreker, de stalen zeilboot waarmee wij op wereldreis vertrokken, is onderwerp van heel wat mythische verhalen.
De realiteit bestond vooral uit veel roest pikken en onder het motorblok liggen.
De boot woog 23 ton, was 15m lang en er stond een 20m hoge, houten mast op.
Geen knopjes om de zeilen te hijsen of het anker te lichten. Navigeren gebeurde met sleeplog en sextant. Dat waren nog eens tijden! more ...
Bootvluchtelingen
Tot een jaar geleden arriveerden bijna dagelijks kleine vaartuigen met vluchtelingen op de Canarische eilanden. Tegenwoordig gebeurt dat minder vaak. Niet omdat de stakkers het thuis ondertussen beter hebben, maar dat is een verhaal dat ik deels in 'Wachten op een eiland' vertel.
De foto van het blauwe scheepje is niet gespiegeld.
Omdat iemand de naam van de boot er achterstevoren opkrabbelde, had iedereen in La Restinga meteen door wat er aan de hand was toen het gammele ding het haventje binnen voer. Tegen de tijd dat de autoriteiten ter plekke kwamen, waren alle opvarenden verdwenen.
Op de foto is goed te zien dat het schip, zelfs aangemeerd, slagzij maakt. Wat iets zegt over de staat waarin deze roestbakken verkeren en het gevaar dat de mensen die aan boord stappen, lopen.
more ...
Tot een jaar geleden arriveerden bijna dagelijks kleine vaartuigen met vluchtelingen op de Canarische eilanden. Tegenwoordig gebeurt dat minder vaak. Niet omdat de stakkers het thuis ondertussen beter hebben, maar dat is een verhaal dat ik deels in 'Wachten op een eiland' vertel.
De foto van het blauwe scheepje is niet gespiegeld.
Omdat iemand de naam van de boot er achterstevoren opkrabbelde, had iedereen in La Restinga meteen door wat er aan de hand was toen het gammele ding het haventje binnen voer. Tegen de tijd dat de autoriteiten ter plekke kwamen, waren alle opvarenden verdwenen.
Op de foto is goed te zien dat het schip, zelfs aangemeerd, slagzij maakt. Wat iets zegt over de staat waarin deze roestbakken verkeren en het gevaar dat de mensen die aan boord stappen, lopen.
more ...
El Hierro
El Hierro is het kleinste van de Canarische eilanden wanneer je La Graciosa, een grote duin, niet meerekent. Naargelang de bron bedraagt de totale oppervlakte 287km2 of 278km2. Ongeveer 6.000 mensen hebben er hun vaste verblijfplaats.
Op de foto een landwegeltje nabij El Pinar in het voorjaar wanneer de amandelbomen bloeien. Dit wegeltje zien we terug in de openingsscène van 'Wachten op een eiland'. more ...
El Hierro is het kleinste van de Canarische eilanden wanneer je La Graciosa, een grote duin, niet meerekent. Naargelang de bron bedraagt de totale oppervlakte 287km2 of 278km2. Ongeveer 6.000 mensen hebben er hun vaste verblijfplaats.
Op de foto een landwegeltje nabij El Pinar in het voorjaar wanneer de amandelbomen bloeien. Dit wegeltje zien we terug in de openingsscène van 'Wachten op een eiland'. more ...